Een top-maand in een luxe villa (en een paar ontnuchterende inzichten)

Vorige maand liepen we tijdens een wandelingetje per ongeluk tegen een ontzettende meevaller aan: een prachtige villa waar we meteen verliefd op werden en die we in pandemieloze tijden nooit zouden kunnen betalen. Oké, we moesten ons budget nu ook wel een béétje oprekken. Maar dat was het wel waard. Het was top! En we kregen er nog wat gratis ontnuchterende inzichten bij ook.

In dit artikel:

Een prachtige luxe suite, een grote buitenruimte met weids uitzicht over zee, een jacuzzi, een bizar lekker bed, twee keer per week schoonmaak inclusief nieuw beddengoed, een eigen mini-zwembad én een grote infinity pool voor de deur. Ja, wij waren best wel behoorlijk spekkopers de afgelopen maand. Inmiddels hebben we onze backpacks weer ingepakt en er ook een paar lessen ingestopt.

1. Van luxe alleen voel je je nog niet welkom

We hebben nog nooit op zo’n mooie plek gewoond! Maar we hebben ons ook zelden zo niet-welkom gevoeld.

Het was van begin af aan duidelijk dat de eigenaar baalde dat hij zijn villa’s voor lagere prijzen moest verhuren en dat het publiek nu anders was. In plaats van net getrouwde koppels op huwelijksreis en stelletjes die komen voor een all inclusive vakantie op een luxe resort, zat hij nu opgescheept met digital nomads en andersoortige fulltime reizigers die gewoon graag pad thai schransen op een food market.

Bij de bezichtiging hadden we gezegd, dat we het supermooi vonden, maar dat het niks voor ons was omdat wij moesten kunnen koken. Wij werken immers aan een foodblog. Tijdens het sales-praatje resulteerde dat nog in een ‘Oh, but that’s no problem, we’ll give you a hot plate and whatever else you need!’ Tijdens het boeken was dat nog steeds ‘Absolutely no problem, we’ll set you up!’ Maar toen we er tijdens het inchecken naar vroegen, zei dezelfde man: ‘Well, everybody is cooking these days instead of eating in the restaurant. Can’t help you. It’s first come, first serve.’

Oh. Oké.

Die gratis glimlach van tijdens het sales-praatje hebben we ook nooit meer teruggezien. Gelukkig kun je een gevoel van niet-welkom zijn parkeren. Met een beetje oefenen, dat wel. En praktische problemen kun je oplossen.

Dus hebben we de rijstkoker die we nog wisten los te peuteren volledig omarmd en zelf een elektrische wok op de kop getikt. Mooi ding — konden we ook lekker buiten mee koken.

Koken was improviseren, maar de locatie leende zich wel mega-goed voor het maken van mooie foto’s voor VeganEvergreens.

2. Kakkerlakken maken geen onderscheid tussen luxe en niet-luxe woningen

Een kier is een kier en een kakkerlak is een kakkerlak. Natuurlijk werken ze in zo’n luxe resort héél hard om beestjes buiten te houden. En op zich ook wel met succes: gekko’s hadden we deze maand bijvoorbeeld stukken minder dan op andere plekken. Wat super fijn was: ik vind ze leuk (want: koddig) om naar te kijken, maar vind het iets minder chill dat ze overal poep achterlaten.

Les: uiteindelijk winnen kleine beestjes het altijd van grote mensen. En dus schoot er ook in onze luxe villa op een gegeven moment een kakkerlak uit een kier in de keuken. Deed me denken aan het meest helpende advies dat ik in een karig hostel ooit kreeg over omgaan met kakkerlakken in je woonruimte: ‘Als je vrijwillig naar Zuidoost Azië gaat, moet je gewoon leren accepteren dat je de wereld deelt met kakkerlakken.’

En zo simpel is het.

3. Het idee van een jacuzzi is luxer dan een jacuzzi zelf

Hij is of te warm, of te koud. Hij maakt eigenlijk best wel veel lawaai. Je kunt er net niet lekker in zitten (zeker als je gewrichten zo flexibel zijn als die van Tim) en je kunt niet echt gaan liggen zonder dat de rand in je rug prikt of je kramp in je nek krijgt. 

Hebben we dan niet genoten van dat we een jacuzzi hadden? Jawel. Heel erg. Ik heb bijvoorbeeld heel vaak ‘dat is onze jacoooooeeeezzzzziiieeee’ kunnen zeggen. En we hebben er een keer of wat ingezeten en toen was het wel echt heel tof dat we vanuit de jacuzzi uitkeken over zee.

Maar uiteindelijk kwamen wij erop uit, dat voor ons vooral het idéé van het hebben van een jacuzzi luxe was. In de praktijk zaten we toch vooral met een drankje in onze plunge pool of gingen we zwemmen in het gedeelde zwembad. Sorry, de infinity pool. Luxe villa. Jeweettoch.

Zit-ie hoor, Prins Opblaasdonut, in z’n infinity pool.

4. Luxer dan twee keer per week krakend verse lakens wordt het niet 

Ja, even over het bed. Allerlekkerste bed OOIT.  En we kregen ook nog eens twee keer per week schone lakens. Van die krakende witte, die dan ook nog eens heel erg naar wasverzachter roken. Werd ik toch iedere keer weer even intens gelukkig van, als we thuiskwamen en ik de wasverzachter bij de deur al kon ruiken. 

5. Alles wordt vanzelf normaal, ook een abnormaal luxe villa

Nee, geen zorgen. We zijn niet blasé geworden. Dat we een maand op deze plek konden wonen, vonden we echt een cadeautje. En vooraf hadden we gedacht dat het moeilijk zou zijn om terug te schakelen.

Maar toen we tegen het einde van ons verblijf speelden met de gedacht van ‘nog een maand’, kwamen we er al snel op uit dat we dat de investering niet waard vonden. Terwijl het deze ene maand de extra euro’s meer dan waard was. En dat zit zo:

De pret van de eerste maand begon al weken van tevoren. Dan wezen we naar de heuvel en zeiden we ‘Daar wonen we straks!’ En toen we er eenmaal waren, zeiden we de eerste week elke dag wel een paar keer tegen elkaar: ‘Wij wonen hier, mooi is het hè.’ 

Maar dat gevoel van nieuwigheid en je non-stop vergapen aan waar je bent, dat verdwijnt. Waar je bent blijft net zo mooi, maar toch vlakt je gevoel daarbij af. En dat gaat dus best snel. Volgende maand dus terug met beide beentjes op de grond en terug binnen budget. Valt ons ook niks moeilijk. En dat valt dan weer alleszins mee.

6. Alleen een prachtig uitzicht went nooit

Elke ochtend als je je ogen open doet de zee zien. Meteen aan alle kanten de deuren opengooien. Naar buiten lopen met dat uitzicht. Ochtendmeditatie met dat uitzicht. Sporten met dat uitzicht. Werken met dat uitzicht. Eten met dat uitzicht. In het weekend drankjes drinken met dat uitzicht. Thuiskomen met dat uitzicht.

Vroeger keek ik vanaf mijn werkplek uit op Rotterdam Centraal, en nu…

Dat uitzicht, dat wordt nooit normaal. En daar hebben we dan ook intens van genoten! Voor nu hebben we onze backpacks gepakt, zijn we helemaal klaar om te downgraden en benieuwd wat komende maand voor leuks gaat brengen!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on pocket

Joe! In sommige van onze artikelen zitten affiliate-links. Dat werkt zo: koop jij een product, krijgen wij een commissie. Dat kost jou niks extra’s. Wij kopen voor dat geld vervolgens hosting voor onze website, tijd om eraan te kunnen werken en koffie. Want zonder cafeïne gebeurt er hier helemaal niks. Meer weten? Bekijk Disclaimer & Affiliate voor 5 saaie minuten die je nooit meer terugkrijgt. Of mail ons.

Maar genoeg over ons.
Wil jij nog iets kwijt?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

We kunnen je nog meer vertellen

Onze leukste content bewaren we voor mensen die zich inschrijven voor onze updates. Dat is misschien niet eerlijk. Maar dat is wel hoe het werkt.

Inschrijven is meemaken. 

.


En nee, we gaan je niet spammen. We hebben wel iets beters te doen.
We mailen je max één keer week. Maar ga er niet op zitten wachten – waarschijnlijk is het minder.