Digital nomad in tijden van Corona: kleine groene stipjes en blijven waar je bent

Afgelopen weken volgden wij het nieuws uit Nederland natuurlijk op de voet. En ook Thailand is in de ban van Corona. Over onze beslissing om niet terug te komen naar Nederland.

Sta je net in de startblokken om als digital nomad een locatie-onafhankelijk inkomen op te bouwen, gaat de hele halve wereld op slot.

Nul euro inkomsten.
Geen huis.
Niet ingeschreven in Nederland.
Een absoluut eindige hoeveelheid spaarcentjes.
Een freelance-markt die op z’n gat ligt.
Een hoop gesloten grenzen.

Jeetje, dit zal wel een hele zielige blog worden dan


Nee joh, ben jij gek. Reporting toe-joe from Thailand: twee aspirant-online-hosselaars in tijden van Corona die voorlopig nog niet terugkomen naar Nederland.

Een kleine week leefden we in de illusie dat we ontsnapt waren aan de Corona-gekte


Het aantal besmettingen in Thailand was niks vergeleken met dat in Nederland en je mocht hier nog zoveel handen schudden als je wilde. Niet dat iemand daar gebruik van maakte, maar dat had dan weer weinig te maken met Corona.

Tuurlijk waren er temperatuurmetingen toen we aankwamen op het vliegveld.
Tuurlijk stonden er flesjes desinfect in alle openbare gelegenheden.
Tuurlijk droeg vrijwel iedereen buitenshuis een mondkapje.

Maar Europa was de brandhaard.

Gevalletje grove onderschatting van het concept pandemie? Joe, guilty as charged.

Want we zouden een maand in Bangkok wonen. Maar binnen een paar dagen werd het ons al best een beetje heet onder de voeten.

In ieder geval een stuk heter dan onze lichaamstemperatuur


Confessie: wij geloven niet meer zo in temperatuurmetingen die niks te maken hebben met een thermometer in je anus stoppen. En  zo gaan de temperatuurmetingen hier in de openbare ruimte gelukkig niet.

Hoe ze wel gaan?
Met een soort laser gun die tot 10 centimeter van je voorhoofd gehouden wordt.
Zo ook toen we maandag 16 maart wilden werken in de co-workingspace.

Mijn temperatuur: 30,4. Graden Celsius, ja.
Ik frons.
“No no, no problem, is good! No fever!”
Pistool tegen het hoofd van Tim: 34,2.
Tim fronst.
“Look, you also good!”

Niet het moment om een gesprek aan te gaan over dat niet alle geen-koorts-temperaturen goede temperaturen zijn.
Niet het moment om het gesprek aan te gaan dat vier graden verschil tussen twee mensen die niet in een ziekenhuisbed of in een kist liggen buitengewoon onwaarschijnlijk is.
Wel het moment om te genieten van het feit dat we überhaupt nog naar binnen mochten.

Zo bleek dinsdag 17 maart. Want toen kwam het moment dat we zelfs met onze buitengewoon koele lichaamstemperaturen op verschillende plekken niet meer toegelaten werden.

“Sorry, I can’t let you in anymore. Only foreigners that have been in Thailand for more than two weeks.”

Kut.

Tegelijkertijd begonnen de buurlanden van Thailand grenzen te sluiten, kleurden reisadviezen wereldwijd van groen en geel naar oranje en rood en scherpte Thailand de toegangseisen voor inreizende buitenlanders aan: alleen nog met ik-heb-geen-Corona-certificaat.

En nu?

Het laatste groene reisadvies in rood-oranje gekleurde wereld


Weet jij waar Nieuw-Caledonië ligt?

Ik voor dinsdag 17 maart niet.
Tim voor dinsdag 17 maart alleen van de WK-voetbal-kwalificatie.

Maar op 17 maart van Nieuw-Caledonië het allerenigste land dat nog een groen reisadvies kreeg van BuZa.

Reisadvies BuZa: alleen Nieuw-Caledonië heeft nog een groen reisadvies.

Dus: zijn wij meteen naar Nieuw-Caledonië gevlogen?

Nee.
Dat niet. 

We hebben wel even verlangend naar Airbnb’s gekeken, maar hadden inmiddels een iets realistischer beeld van het concept pandemie.

En inderdaad: de volgende ochtend kondigde Rutte een wereldwijd oranje reisadvies af.

DUS OOK VOOR REIZEN NAAR NIEUW-CALEDONIË.

Nou en als zelfs Nieuw-Caledonië oranje kleurt, dan weet je dat het foute boel is.

En hoewel wij goed snappen dat BuZa iets anders aan zijn hoofd heeft dan het updaten van specifieke Corona-gerelateerde maatregelen en verwachte ontwikkelingen voor álle landen in de wereld, was dat wel precies wat wij nodig hadden. Voor Thailand.

Niet de copy-paste-boodschap die nu op de pagina’s van álle landen (inclusief Nieuw-Caledonië) te vinden is.

Dus schraapten wij informatie bij elkaar van Engelstalige Thaise nieuwssites en spitten we de website van de WHO uit. Om vervolgens de Nederlandse ambassade in Bangkok te bellen.

Witte rook: we zitten de Corona-crisis voorlopig uit in Thailand


Afgelopen week stond voor ons bijna helemaal in het teken van wat-nu.

We hebben op het punt gestaan om terug te vliegen naar Europa.
Om ons budget iets op te schroeven en ons heil te zoeken in Portugal.
Om het aanbod van mijn moeder om in Twente de digital nomad uit te hangen te accepteren.

Maar voorlopig is het gewoon OVERAL chaos. En dus hebben wij besloten de crisis komende weken hier uit te zitten.

We zijn wel de drukte en de met mondkapjes gevulde metro’s van Bangkok ontvlucht en zitten nu op een ongekend rustig Koh Samui.

Als we dan toch aan huis gekluisterd zitten, dan maar hier. Want hoewel alles nu al anders loopt dan we dachten, is het voordeel van dit alles dat we last-minute binnen budget onze absolute droom-airbnb konden boeken:


Mocht het zover komen, zijn wij hier klaar voor huisarrest.
Onze backpackersverzekering dekt ons ook in oranje gebied.
En ook de Thaise regering voorziet geen tekorten en roept op om niet te hamsteren.

Nog één keer doen dan? Komt-ie:


Vooralsnog nul gevallen van Corona op Koh Samui. En met uitzondering van de mondkapjes bij het boodschappen doen, kunnen we hier – zolang we NOS.nl en Whatsapp niet openen – ons hoofd in onze laptop begraven en doen alsof wij niks met dat hele Corona te maken hebben.

Behalve dat wij natuurlijk heel goed snappen dat je – waar je ook bent – je verantwoordelijkheid kunt (en moet) nemen


Door drukke plekken te mijden.
Door de tijd buitenshuis te beperken.
Door 1,5 meter afstand te houden.
Door vol overgave handen te wassen.

Door mondkapjes dragen als we boodschappen doen. Want dat is hier de ongeschreven regel.

Maar voor ons betekent verantwoordelijkheid nemen vooral: niet verplaatsen. Van plek naar plek hoppen is leuk en was het plan. Maar het is geen noodzaak en in deze omstandigheden niet verantwoord.

Ons visum voor Thailand is verlengd tot 8 juni. Het oorspronkelijke plan om binnen Thailand op meerdere plekken te wonen, laten we gaan.
Voorlopig dus geen treinen, boten en bussen. Beraden we ons wel weer tegen de tijd dat 8 juni in zicht komt.

Wordt vervolgd. JUIST NU.

P.S.: Iemand wel eens in Nieuw-Caledonië geweest?

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on pocket

Joe! In sommige van onze artikelen zitten affiliate-links. Dat werkt zo: koop jij een product, krijgen wij een commissie. Dat kost jou niks extra’s. Wij kopen voor dat geld vervolgens hosting voor onze website, tijd om eraan te kunnen werken en koffie. Want zonder cafeïne gebeurt er hier helemaal niks. Meer weten? Bekijk Disclaimer & Affiliate voor 5 saaie minuten die je nooit meer terugkrijgt. Of mail ons.

Maar genoeg over ons.
Wil jij nog iets kwijt?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

We kunnen je nog meer vertellen

Onze leukste content bewaren we voor mensen die zich inschrijven voor onze updates. Dat is misschien niet eerlijk. Maar dat is wel hoe het werkt.

Inschrijven is meemaken. 

.


En nee, we gaan je niet spammen. We hebben wel iets beters te doen.
We mailen je max één keer week. Maar ga er niet op zitten wachten – waarschijnlijk is het minder.